rootsreggae
Muzyka

Roots reggae - (wym. ruts rege) jest nazwą nadaną gatunkowi rastafariańskiego reggae. Termin ten dosłownie oznacza muzykę korzeni. Powstał w latach 60. i 70. XX wieku na Jamajce i później rozwijany na całym świecie. Roots reggae jest muzyką duchową, liryka wysławia zwykle Jah, Lwa Judy czy Haile Selassie I. Częstymi tematami jest też temat biedy i opór wobec użycia przemocy ze strony rządu. Głównymi twórcami roots byli m.in.: Bob Marley, Black Uhuru, Burning Spear, Bunny Wailer, Peter Tosh, Jimmy Cliff, Lee Scratch Perry, Twinkle Brothers, Culture, Ijahman Levi, Augustus Pablo.

bar
Historia

Zwiększenie wpływu ruchu Rastafari po wizycie Haile Selassie I na Jamajce w 1966 roku odegrało istotną rolę w rozwoju roots reggae, dzięki któremu popularne w reggae stały się tematy duchowe. Ważne również okazały się polityczne niepokoje panujące na Jamajce w tamtym okresie, polityczny boom spowodował załamanie gospodarki i biedę oraz głód. Kingston było gettem na Jamajce, co jednak przyczyniło się do powstania wielu ciekawych gatunków muzyki w tym również roots reggae. Wzrost przemocy partii opozycyjnych stał się wspólnym tematem lirycznym tekstów muzyków w utworach takich jak Junior Murvin - Police & Thieves oraz Culture - Two Sevens Clash

Johnny Clarke

Za okres świetności roots reggae uważa się drugą połowę lat 70-tych XX wieku z takimi wokalistami jak Johnny Clarke, Cornell Campbell, Bob Marley, Peter Tosh, Burning Spear, Max Romeo, Horace Andy, Hugh Mundell, Lincoln Thompson i grupami takimi jak Black Uhuru, Steel Pulse, Izrael Vibration.

Roots reggae również stało się bardzo popularne w Europie w 1970 roku, szczególnie wśród lewicowej białej młodzieży z Europy Zachodniej. Popularni w tym okresie The Wailers otworzyli drzwi dla innych zespołów. Roots reggae stało się popularne wśród młodzieży słuchającej punk rocka.

Później muzyka roots reggae trafiła również do Stanów Zjednoczonych dzięki masowej migracji Jamajczyków do Nowego Jorku. Miało to miejsce z powodu zreformowania amerykańskiego prawa imigracyjnego w pierwszej połowie lat 60tych. Muzyka przeniosła się nieuchronnie wraz z lokalnymi tradycjami i żywnością Jamajczyków, zmieniając tym samym kulturę muzyczną Nowego Yorku.

Podczas, gdy roots reggae zostało na Jamajce wyparte przez popularność dancehall'u , wielu artystów z oryginalnej epoki, takich jak Culture, Burning Spear i Izrael Vibration kontynuowali produkcję roots reggae. W 1990 kilka gwiazd dancehall zainteresowało się ruchem Rastafari, co spowodowało ich powrót do korzeni reggae w ich muzyce czyli tym samym do roots reggae. Nowoczesne korzenie ukazały się także w twórczości innych artystów takich jak Luciano, Bushman i Junior Kelly.

bar
W Polsce

W Polce roots reggae nie stoi na wysokim poziomie, moim zdaniem wina nie leży po stronie muzyków, lecz fanów, którzy nie bardzo interesują się tym gatunkiem. Przeciętny polski zjadacz chleba, w ubraniach o trójkolorowych barwach, woli jednak posłuchać ragga, dancehall, dab.

W Internecie można znaleźć tego setki. Opinie krytyków co do polskiego roots reggae są bardzo podzielone.

Warto wymienić kilka zespołów grających roots reggae. Nie sposób tu zapomnieć o legendach takich jak Bakszysz(Bakshis), Izrael, Gedeon Jerubbaal czy młodszych zespołach Habakuk, Maleo Reggae Rockers, Indios Bravos, Paraliż Band czy R.A.P





strzałka do góry