Ruch Rastafari
Marcus Garvey

Jest to millenarystyczno-mesjanistyczny synkretyczny ruch religijny powstały w chrześcijańskich kręgach kulturowych na Jamajce w latach 30. XX wieku i zapoczątkowany przez Marcusa Garveya. Nazwa ruchu pochodzi od imienia chrzestnego cesarza Ras Tafari, co w języku amharskim znaczy książę straszliwy/szanowany. Rastafarianie wierzą, że Jah, który jest bogiem, stworzył świat i opiekuje się nim. Wierzą, że Jah objawił się w królewskim majestacie Ras Tafari Makkonena, od momentu koronacji na cesarza Etiopii znanego jako Haile Selassie I, czym motywują cześć dla niego jako Zwycięskiego Lwa Plemienia Judy, Wybrańca Bożego, Pana Panów i Króla Królów lub uznają go tylko za namiestnika boskiego majestatu na Ziemi.

Rastafari jest często niewłaściwie nazywane rastafarianizmem, choć określenie to przez część Rastafarian uznawane jest za obraźliwe. Według Rastafarian słowa zakończone na -izm zostały wymyślone aby wprowadzić podziały między dziećmi Jahwe. Głoszą oni zasadę No ism, no schism.

Ruch Rastafari nie jest obecnie i nigdy nie był scentralizowaną religią, wielu Rastafarian uznaje go, nie za religię, a za DROGĘ ŻYCIA. Większość ludzi Rasta nie identyfikuje się z konkretnym wyznaniem, definiując siebie jako Rasta przez ubiór, obyczaje, muzykę i częste przebywanie w gronie podobnych osób, tworząc w ten sposób subkultury. Niektórzy Rastafarianie uprawiają również działalność polityczną, jak np. Nandor Tanczos albo Ras Sam Brown i jego partia Suffering People's Party z roku 1961, lub łagodzą konflikty polityczne, jak np. Bob Marley, który poprosił ówczesnego premiera Michaela Manleya oraz lidera opozycji Edwarda Seagę na scenę, a następnie wykonano sławne zdjęcie trzymających się za ręce w symbolicznym geście pokoju podczas bardzo brutalnej kampanii przedwyborczej.





bar

Charakterystyka

Rastafari łączy cechy chrześcijaństwa (oparcie się na Biblii i zasadach chrześcijaństwa, głównie koptyjskiego), hinduizmu (noszenie dreadów), afrykańskich wierzeń animalistycznych (m.in duży szacunek do natury i przyrody) oraz pokojowych nauk cesarza Haile Selassie I, który głosił, że "pokój na ziemi zapanuje, gdy ludzie przestaną być dzieleni na ludzi pierwszej i drugiej kategorii, a kolor ich skóry będzie miał takie samo znaczenie jak kolor ich oczu". Wszystkie te elementy wnieśli niewolnicy, sprowadzani na plantacje do Jamajki z wschodniej Afryki i w mniejszym stopniu z Indii na zasadzie tygla kulturowego, w wyniku którego powstał zupełnie nowy, synkretyczny ruch.

Sam Cesarz Selassie zaprzeczał jakoby był wcieleniem Boga czy Jezusa i namawiał rastafarian do przyjęcia Ortodoksyjnego Kościoła Etiopskiego. Wysyłał misjonarzy na Jamajkę, aby głosili tę wiarę. Kościół znalazł wielu wyznawców wśród Rasta lecz większość z nich unika kontaktu z zorganizowaną religią.



bar

Historia

Ruch ten wywodzi swoją nazwę od Ras (książę) Tafari Makonnen, czyli chrzestnego imienia cesarza Hajle Selasje, który przyjął po koronacji biblijny tytuł "Króla Królów, Pana Panów, Zwycięskiego Lwa z Plemienia Judy" i zgodnie z wierzeniami Rastafarian jest 225. władcą Etiopii, w ciągłym łańcuchu królów Etiopii, zaczynającym się od samego biblijnego króla Dawida. Jego koronacja była traktowana jako spełnienie wygłoszonego trzy lata wcześniej proroctwa faktycznego inicjatora tej religii, Marcusa Garveya:

Look to Africa for the crowning of a Black King; he shall be the Redeemer.
Spójrzcie na Afrykę, na koronację Czarnego Króla; on będzie Odkupicielem.

Haile Selassie I

Garvey wierzył w ideę panafrykanizmu, głoszącego, że kiedyś wszyscy czarni ludzie powstaną, połączą się w pełnym braterstwie i odzyskają Afrykę z rąk białych kolonizatorów. W latach 20. i 30. XX w. podróżował on po różnych krajach karaibskich z pół-religijnymi, pół-politycznymi kazaniami. Znalazły one szczególny oddźwięk wśród rolniczej ludności Jamajki. Po koronacji Haile Selassie w 1930r. Garvey ogłosił go nowym mesjaszem. W tym czasie Etiopia była jedynym w pełni niepodległym państwem w Afryce, a Haile Selassie jedynym czarnoskórym władcą, którego poważnie traktowano w Europie. Sam Haile Selassie był chrześcijaninem obrządku etiopskiego i na początku nie chciał mieć nic do czynienia z nowo powstałym ruchem polityczno-religijnym.

Jeden z głównych kaznodziejów rastafariańskich, Leonard Howell, ogłosił w latach 30. podstawowe prawdy tego ruchu społeczno-religijnego. Między innymi były to:

forward nienawiść do białej rasy,
forward wiara w wyższość czarnej rasy,
forward dążenie do zemsty na białej rasie za wszystkie krzywdy, które uczyniła czarnym ludziom,
forward walka z legalnym rządem Jamajki (sprawowanym w tym czasie przez białych),
forward czynienie przygotowań do powrotu do Afryki,
forward uznanie cesarza Haile Selassie za mesjasza i jedynego prawowitego władcy czarnych ludzi.

Po tym ogłoszeniu, Howell został aresztowany i osadzony w więzieniu na 2 lata. Następnie, gdy wyszedł z więzienia ustanowił on komunę o nazwie Pinnacle, która stała się pierwszą komuną rastafariańską.

Jednak teraźniejsza kultura Rastafari nie utożsamia się z tymi przekonaniami.
Leonard Howell

Pod koniec lat 30. zarówno Jamajka jak i Etiopia znalazły się w trudnej sytuacji politycznej. W 1935 roku Etiopia została najechana i okupowana przez faszystowskie Włochy, co rastafarianie traktują jako prawdziwy początek II wojny światowej. Haile Sellasie udał się na emigrację do Wielkiej Brytanii, gdzie utworzył Światową Federację Etiopską, w ramach której gromadził donacje, pochodzące przede wszystkim od Rastafarian. W dowód wdzięczności po powrocie do władzy przeznaczył on znaczne tereny w jednej z etiopskich prowincji na osiedlanie się Rastafarian z całego świata.

Równolegle, w 1941 roku, komuna Pinnacle została rozwiązana i zakazana przez władze Jamajki. Mimo tego ruch rastafariański rozwijał się na Jamajce w częściowym podziemiu. W 1950 roku został oficjalnie zakazany. Wielu Rastafarian było w tym czasie prześladowanych, bitych, zmuszanych do obcinania dredów i więzionych za palenie marihuany. Etiopska wspólnota emigrantów rastafariańskich, wspierana finansowo przez współwyznawców na całym świecie, zdobywała tymczasem wpływy na rządy w Etiopii, stając się jedną z głównych podpór kulejącej władzy cesarskiej.

Haile Selassie w 1966 r. odwiedził Jamajkę, m.in. aby spotkać się ze starszyzną półoficjalnych komun rastafariańskich.Podczas tego pobytu starał się skierować ten ruch na bardziej pokojowe tory. Ogłosił on oficjalnie, że rastafarianie nie powinni opuszczać własnych krajów i emigrować do Afryki do czasu aż uda im się wyzwolić spod jarzma Babilonu wszystkich uciskanych ludzi we własnym kraju, co radykalnie zmieniło charakter tego ruchu z panafrykańskiego na bardziej uniwersalny. Cesarz wysłał także na Jamajkę koptyjskich duchownych, dzięki którym Rasta w swoich wierzeniach podążyli w stronę chrześcijaństwa odrzucając wielożeństwo, reinkarnacje i różne elementy niechrześcijańskie.

Po śmierci cesarza rastafariańscy uczeni w piśmie podzielili się na dwie frakcje:

• Pierwsza z nich głosiła, że cesarz przeniósł się czasowo do nieba, gdzie po mającym niebawem nadejść końcu świata będzie wybierał sprawiedliwych spośród ludu Rasta.

• Druga wierzyła, że tak naprawdę nie umarł, jego śmierć została sfingowana przez siły Babilonu, a tak naprawdę ukrywa się on gdzieś w Afryce czekając na odpowiedni moment, aby poprowadzić swój lud do Ziemi Obiecane



bar

Symbole

Dokładny opis symboli znajdziesz w słowniku. Poniżej znajdują się linki

forward Lew Judy
forward Kolory
forward Dredy
forward Marihuana
forward Nyahbinghi


bar

Święta

Rastafarianie obchodzą wiele świąt w roku, celebrując wyjątkowe dni zawsze w jednakowy sposób - poprzez urządzenie binghi. Poszczególne święta są odmiennie postrzegane i różnie cenione przez rasta, jednakże bezsprzecznie, dwoma najważniejszymi dniami są:

forward 23 lipca - Urodziny Jego Cesarskiego Majestatu Haile Selassie I
forward 2 listopada - Koronacja Jego Cesarskiego Majestatu Haile Selassie I

Dodatkowo w mniejszym lub większym stopniu celebrowane są inne wydarzenia, takie jak urodziny proroków, święta wynikające z chrześcijańskiej tradycji Etiopskiej Ortodoksji, czy też (w obrębie poszczególnych nacji) rocznice wizyt Jego Cesarskiego Majestatu w konkretnych krajach. Przykładowo:

forward 7 stycznia - Boże Narodznie w Etiopskim Kościele Ortodoksyjnym
forward 25 marca - Urodziny Cesarzowej Menen Asfaw
forward 21 kwietnia - Rocznica przybycia Jego Cesarskiego Majestatu Haile Selassie I na Jamajkę
forward 25 maja - Dzień Jedności Afrykańskiej
forward 16 czerwca - Urodziny Leonarda P. Howella
forward 17 sierpnia - Urodziny Marcusa Garveya
forward 17 września - Rocznica przybycia Jego Cesarskiego Majestatu Haile Selassie I do Polski
Źródła:
- wikipedia.org/wiki/Reggae





strzałka do góry